اومدم یه سر به وب بزنم که دیدم به به چه دسته گلی به آب داده

این طرحهای منورالفکریه ما ، یعنی خان داداش!!!!!!!!!!!!!

چی شده ؟ دیگه میخواستید چی بشه ؟؟؟

ماجرا از اواسط بهمن ۸۵ شروع شد . من که سالهاست حس و حال معر نوشتن رو نداشتم ،

با شعرگونه های مینا دوباره سر ذوق اومدم ، تقریبا همه پستهای اون رو با کامنتهای معر گونه !!!!

خودم جواب میدادم .

از طرفی مینا تنها کسی از لیست دوستان من بود که تکلیفش معلوم بود و برای خودش یه مهدی

داشت و داره ، که موجب میشد من راحت تر از بقیه شما عزیزان براش کامنت بذارم چون رابطه ما

سه طرفه بود و سایر محدودیتهایی که من با شماها دارم با اون دو تا نداشتم ، یعنی کامنتهام برای

یه زوج بود ......... بگذریم ، گذشت و گذشت تا اینکه امر به جناب خان داداش مشتبه شد که این

کامنتهایی که توی وبلاگ مینا میذاره ، خودش یه دیوان اشعار!!!!!! شده و به ذهنش خطور کرد که

این مجموعه پستهای مینا و کامنتهای داداش رضا رو توی وبلاگ جداگونه گردآوری کنه !!!!!!!!!!!!!

بقیه داستان رو هم که خودتون میدونید ، منجر شد به تاسیس وبلاگ کوچه وبلاگیها ....

اما تا این جای داستان مشکلی نبود ، مشکل از اون جایی شروع شد که آقا مهدی ما ، ساز مخالف

رو کوک کرد و با رفتارش مینای خوب ما رو مجبور کرد نه تنها از کوچه وبلاگیها دست بکشه که حتی

وبلاگ خودش رو هم تعطیل کنه .

نمی دونم این وسط من چقدر مقصرم ولی برای از دست دادن شعرهای جدید مینا و اینکه دیگه توی

 جمع ما نیست واقعا و از صمیم دل متاسفم و از مینای خوب ، عذرخواهی میکنم که در این فصل

 امتحانات و درگیری های زیادی که داره ، موجب شدم که درگیری عاطفی هم پیدا کنه 

و امیدوارم با کاری که کرده آقا مهدی قدرشو بدونه و شرایط مناسب برای آرامشش فراهم کنه .

من از طرف تمام  اهالی کوچه وبلاگیها برای هر دو شون آینده ای روشن آرزو میکنم و سعی میکنم

هدفی رو که برای اون این وبلاگ را ساختیم دنبال کنم و پستهای قبلی مینا و کامنتهای خودم رو از

وبلاگ مینا جمع کنم بیارم اینجا .

داداش رضا

 پي نوشت : من از پلاك شماره ۱ كوچه ، نقل مكان كردم به پلاك ۲۱ تا هم از مينا دور بشم كه

مشكل ديگه  اي براش پيش نياد و هم سارا ، خواهر خوب مينا رو همسايه اش كنم در پلاك ۱

كه بتونه تنهايي اش را كمتر كند